San Jose, Tortuguero, Arenal, Monte Verde

De bus naar San Jose, hij vertrok overigens netjes op tijd. Ook deze bus is niet gemaakt voor mensen langer als 1.70m. De stoelen zaten voor geen meter en er was geen airco maar arko. Voor het Zwitserland in Midden-Amerika valt ons dat wel een beetje tegen ;). Maar ja we zijn op reis in een minder ontwikkelt land, dus nemen we het maar erbij. Na 5 slopende uren kwamen we dan om 21:00 uur in San Jose busstation aan. Anki en Moniqueje gingen een taxi regelen, een grote ivm 4 personen en 4 grote rugzakken. Ze dachten iets geregeld te hebben, maar 2 mannetjes zeiden allebei komt goed en ineens waren ze weg. De tweede kwam terug, maar met 5 andere toeristen???. Eerst volgende taxi aangehouden door de heren en op naar ons 5 sterren hotel! Wow, echt een mooi hotel en goedkoper als waar we de afgelopen nachten geslapen hebben. Doordat we ons avondeten hadden overgeslagen moesten we wel nog echt even wat eten. We hadden afgesproken om maximaal 15minuutjes bij het hotel rond te kijken. Nou in die paar minuten zijn we langs drugsdealers en hoertjes gekomen, ook bij een fastfoodtentje. Even iets kleins en snels besteld, duurde wel iets langer als snel, maar goed we hebben wat gegeten en om 22:30uur waren we terug in het hotel, allemaal kapot moe en vies van strand en zweet. Lekker gedouched en het bedje in.
Zaterdag zijn we onze dag begonnen met een goed ontbijtje in het hotel. En heeft Anki de tour bevestigd die we zondag gaan maken, ook maar goed want ze hadden het verkeerde Holiday Inn hotel opgeschreven. Voor het hotel lag een park de Museo, park van de muziek. Daar waren al in de ochtend flink wat activiteiten bezig, de lokale schilderclub was bezig, kinderspelletjes, een dansclub was aan het oefenen. Overdag een super leuk park, 's avonds iets minder aantrekkelijk. Hup het centrum in, 2 straten verder waren we er al. Dus dat is lekker handig. San Jose is niet echt een stad met geschiedenis ofzo, we hebben de winkelstraat belopen en we zijn het museum in gegaan. Het interessantste in het museum was wel de gehele collectie van oud goud, allerlei voorwerpen die ze hiermee hebben gemaakt, dit museum is echt een fortuin waard. Wordt ook niet voor niks met grote kluisdeuren afgesloten. We hebben gelunched in het theater, wat ze overigens prachtig hebben weten te behouden. Foto's mochten we helaas niet nemen van de meneer met de bril. Door de stad gelopen, waarbij we op een gegeven moment zelfs een grote binnenmarkt tegen kwamen. Nadat we zo goed als klaar waren wilden we nog even snel pinnen. Dat blijkt toch een iets lastiger verhaal hier in Costa Rica, alleen een bepaalde bank heeft ons tot nu toe geld gegeven. Dus weer de hele stad door op zoek naar deze bank. Waar Anki een foto heeft gemaakt van Michael met de briefjes uit zijn borstzak die we niet mochten nemen van de meneer van de security, oeps. (Op de foto is overigens ook duidelijk te zien dat het niet mocht ;)). Na een dagje rondgewandeld te hebben, zijn we een duik gaan nemen in het zwembad. Even lekker voordat we zijn gaan eten op de bovenste etage (17) van het hotel met een prachtig uitzicht over San Jose. Heerlijke aparte gerechten gegeten.
Zondag 14 juli werden we om 6:30 uur eigenlijk opgehaald, maar er was een beetje vertraging, uiteindelijk vertrokken met twee bleekscheetjes aangezien zowel Gideon als Anki de hele nacht op de wc hebben gezeten, helaas is de buikloop toegeslagen. Diarreeremmers erin want ons staat een lange trip op vandaag. Vanuit San Jose naar Tortuguero, bus naar basepoint Exploradores 1 uur, daar ontbijten. Door met een bus van 2 uur over een (very) bumpy road om vervolgens nog eens 2 uur in een boot te gaan. Dat alles na een nacht zonder slaap, pfff, maar goed we hebben het overleefd. Op de very bumpy road zijn we langs de bananenvelden van zowel Chiquita als Del Monte gekomen, maar het was zondag dus men was niet aan het werken. Vervolgens ook nog bij een kleine botanische tuin gestopt waar onze guide ViVi ons al van alles wist te vertellen over planten en ze liep ons ook een 'blue-jeans' kikker zien, dit is een van de kleine giftige kikker soorten. Een ieniminie kikkertje fel rood en blauwe pootjes, super om te zien. Ondertussn werden we wel al lekker lekgeprikt door de muggen. Aangekomen bij de boot hadden we nog even de tijd om lekker wat te drinken voordat de boot kwam. Kaptain Jose kwam ons ophalen, tijdens onze boottrip naar de lodge hadden we extra passagiers en we moesten nog schone kleren ophalen voor de kaptain, tja alles kan hier. Mooie boottrip door het National Park de Tortuguero heen (maar hij was alleen wat te lang als je moe bent). Aangekomen bij de lodge hebben we dan ook besloten om deze dag niks meer te doen, wel hebben we al aapjes, een slang(etje) en spinnen gezien. Gelunched en toen zijn Gideon, Michael en Monique naar het zwembad gegaan en Anki is gaan slapen. Het eten zit in het geheel bij deze trip, we hoeven alleen maar naar het buffet te lopen, ook water, sap, koffie en thee was inbegrepen. Ook kikkertjes, sprinkhanen, mega wespen en mega mieren zitten hier volop.
Tortuguero, maandag 15 juli, om 4:00 uur werden we gewekt door het brullen van de brulaap, ook waren ze erg actief boven in de bomen boven ons hutje, want er viel van alles naar beneden op ons dak. We zijn vervolgens begonnen met een kanotochtje, onze gids bood deze gratis aan, daar zeggen wij als Nederlanders natuurlijk geen nee tegen ;). Een kanotochtje van ruim een uur, eerst een heel klein kanaaltje op, vooral op zoek naar de kaaiman, but no kaymann today, sorry my friends! Daarna nog op het grote kanaal, ook daar niet zo heel veel wildlife te zien, ze waren gewoon nog niet wakker om 9:00 uur. Daarna hebben we de rest van de ochtend en de middag tot 15:50uur kunnen luieren in het zwembad: heerlijk!!! Een mooi zwembad in de vorm van een schildpad. We zouden nog even naar het dorpje Tortuguero gaan, die dorpje op zich stelde op zich niet zoveel voor, vooral erg gericht op de toerist: er was maar 1 straat, maar op die straat was om de 1 à 2 winkeltjes een souvenierswinkeltje. Wat ons wel opviel was het schooltje, zag er schoon en vrolijk uit van buiten, maar toen we naar binnen keken, schrokken we toch wel van het gebrek aan materialen, dit hadden we in Costa Rica niet meer zo erg verwacht. 's Avonds hebben we een 'turtle adventure' (zoals onze gids Alonso het noemde) gedaan, een adventure omdat je nooit weet wat je te zien gaat krijgen, hij deed dit al sinds zijn vijftiende als gids en iedere keer is het anders en blijft het een adventure. Alonse leek een beetje op Morgan Freeman in het zuur en hij vond vooral zijn eigen verhalen en grapjes erg leuk. Het meeste van wat hij vertelde was voor drie van ons een wazig verhaal, Gi was er wel helemaal bij. Maar het belangrijkste over de schilpad, de groene zeeschildpad, heeft hij op ons alle vier kunnen overbrengen. In het donker het strand op, de maan hielp in het begin goed mee, maar toch zie je bijna niets. Er waren 'turtle watchers' op het strand die dan voor de verschillende groepen gingen kijken of er schildpadden uit het water kwamen, we kregen al snel te horen dat er twee het water uit waren gekomen, ze laten dan de schilpadden met rust om een goede plek te zoeken voor het nest en om te gaan graven, pas als ze bezig zijn met het daadwerkelijk leggen van de eieren mochten wij ze bekijken, onder het rode licht van de gids. Een schilpad had wel een soort van nest begraven, maar ze had zich bedacht en ging terug de zee in, we hebben haar dus terug de zee in zien gaan. Wow, wat een mooi beest zeg. Daarna moesten we wachten, om heel eerlijk te zijn had ik (Anki) in het begin helemaal niet in de gaten waarop we zaten te wachten en zat bijna rechtop in het zand te slapen. Maar ineens werden we geroepen per groep en was schildpad nummer twee begonnen met haar eieren te leggen, wow zo bijzonder om te zien, allemaal pingpongballetjes die ze liet vallen. Na ruim honder eieren, ging ze het nest dicht maken, hoe ze dat voor elkaar krijgt met haar achterpoten, chique. We hebben niet gewacht totdat ze hiermee klaar was, want dit kan weleens 45minuten duren. Terug naar de boot en naar onze lodge, lekker slapen.
Opstaan op dinsdag 16 juli om 5:20, want we werden om 5:50uur opgehaald met de boot, hoe laat? Ja, zo vroeg, pfff en dat noemt men vakantie??? Ow, nee, dit is reizen. Eerst hadden we een kanaaltour om wildlife te spotten, nou er zitten hier heel wat mooie vogels in allerlei mooie kleuren en maten. Ook een aantal leguanen in de bomen gezien en op het nippertje nog de slingerapen. Daarna zijn we nog een eiland opgegaan die vooral gebruikt werd voor onderzoek, hier stonden veel planten, dieren kon je hier wel spotten, maar aangezien het keihard was begonnen met regenen lieten die zich natuurlijk ook niet zien. Wij zeikenat, want ja de zon schijnt, dus dan neem je vooral je regenjas niet mee voor de zekerheid. Nadat we onze tas hadden ingepakt en hadden uitgecheckt zijn we nog op zoek gegaan naar krokodillen met Vivi en Jose, maar helaas ook geen krokodillen voor ons. Terug naar het vaste land waar het busje voor de hobbelige weg al weer op ons stond te wachten. Tijdens deze hobbelige weg zijn we nu wel gestopt bij DelMonte en waren ze volop aan het werk in de bananenkwekerij. Chique om te zien. Terug bij the base hebben we gelunched, waarna een spelletje, want we moetsen wachten op nog andere mensen die ook naar La Fortuna gingen, dorpje bij de vulkaan Arenal. Met een beetje vertraging vertrokken, want er was een band leeg en er was vergeten te tanken?!? Aangekomen in La Fortuna hebben we ook in La Fortuna geslapen ;), heerlijke warme douche en schoon bedje na toch wel weer een reisdag.
Woensdag 17 juli, je wordt wakker en verwacht een vulkaan vanuit je raam te zien; helaas bewolking. Dan maar rustig ontbijten, onze reis tot nu toe analyseren, nieuewe discussie voeren en voor je het weet is het half 11, we hebben nog even door het dorpje gelopen, wat ons opviel is dat het centrum redelijk schoon en netjes was. Spullen opgepakt en naar Baldi, HET hotel met DE hotsprings, je betaald er wat voor, maar dan heb je ook wat. Natuurlijk hebben wij wel weer Booking.com gebruikt, waardoor het ons toch al weer $20,00 per kamer scheelde ;). We moesten even wachten voordat de reservering erdoor was en om 15:00 uur mochten we de kamers in, prachtige kamers met uitzicht op de vulkaan (als er geen wolken zijn ;)). Hup, bikini en zwembroek aan en de baden in. Alle baden waren gevuld met het water vanuit de vulkaan, de ene warmer (heter) als de andere. Geweldig en toen begon het keihard te onweren en te regenen, echt een tropische storm, heel apart als je in een warm bad zit en je krijgt koude regen op je kop, echt een heftige storm die toch wel eventjes aanhield, maar ja, we zijn toch al nat, dus wat maakt het uit. Om 6 uur wilden we ons gaan aankleden voor het avondeten, lees: wilden we. We kwamen bij de kamer en toen deden onze elektronische kaartjes het niet meer. De heren terug naar de balie; 2 verdiepingen zigzaggend naar benenden lopen, dan nog een bergje aflopen voordat ze bij de balie waren, bergje weer oplopen, twee verdiepingen weer zigzaggend oplopen en weer bij de deur aankomen dat de sleutels het weer niet deden. Aaaahhhh, frustratie, hele riedeltje weer opnieuw en weer bleken de sleutels het weer niet te doen, de heren opnieuw naar de balie, toen is er iemand in het hotel gedeelte opgeroepen om de dames de deur te laten open doen, zodat ze tenminste naar binnen konden. Heren terug, snel aankleden, hup naar het buffet. Omdat het inmiddels zo laat was en het buffet snel zou sluiten hebben we alles eerst gehaald en op tafel gezet; salade, soep, hoofdgerecht, toetjes. Tafel bomvol en dan ga je niet meer rustig eten kunnen wij je vertellen, pff. Bleek dat het buffet langer open was, want er was nog een groep aangekomen. Na het eten hebben we echt even moeten uitbuiken voordat we weer het water in gingen. Heerlijk geslapen, dat kan ook niet anders als je in zo'n lekker warm water hebt gelegen.
Donderdag 18 juli zijn we begonnen met een lekker ontbijtke en wederom de baden. Om 12:00 uur moesten we uitchecken en om 14:30 uur hadden we onze transfer naar Monte Verde. Lunchen, internetten vult die tijd wel aardig op. De transfer heette Jeep-Boot-Jeep, busje met 4x4 kwam ons ophalen en na een dik half uur zei de chauffeur: we zijn er. Anki kijkt naar buiten en ziet het meer wel beneden liggen, maar hoe dan? Daar ligt een boot, hup rugzak op en naar beneden wandelen en daar lag inderdaad een boot op ons te wachten. Met de boot het meer, Laguna de Arenal, overgestoken. Aan de overkant kwamen weer busjes aangereden die ons weer verder vervoerden naar Monte Verde. Busje, 4x4, dirtroad, slingerweg, op en af en een chauffeur die stevig doorreed en dat 2 uur lang; met als gevolg ondanks een reistabletje was Anki kotsmisselijk, helemaal van de kaart. Aangekomen in het hotel ook eerst gaan liggen terwijl de andere drie de opties voor de volgende dag zijn gaan inventariseren. Opties zijn geboekt en daarna gaan eten bij Sofia's Anki kreeg nog geen hap door haar keel en Moniqueje had voor het eerts deze vakantie iets op haar bord liggen dat ze echt niet lekker vond, leuke avond hihihi. Allemaal op tijd naar bed, want zo'n route ging ons allemaal niet in de koude kleren zitten.
Zo op tijd aan het ontbijt met een Gideon die een beetje ziekjes is, toch naar de Monte Verde Cloudforest gegaan en de walking tour met de hanging bridges gedaan. Wat een mooi regenwoud zeg!!! Al die verschillende soorten planten, bomen, planten in bomen...de dieren lieten zich niet zien op 1 slang(etje) na, want het was flink aan het regenen. Ondanks de regen in het begin van de wandeling toch een mooie wandeling gehad. Terug naar het hotel liet eventjes op zich wachten, maar om 12:00 uur waren we terug. Er stond nog een tour op het programma: de koffietour, deze hebben Michael en Monique alleen gedaan, Gideon was al kapot en Anki was nog steeds moe (en lust toch geen koffie;)). Michael en Monique kwamen met mooie verhalen en foto's terug, blij dat zij een leuke middag hebben gehad. Ook hebben ze net bij de juiste taxi-chauffeur in de bus gezeten, want deze man gaat ons morgen een rit bezorgen die we anders nooit zouden halen in 1 dag, hij gaat ons tijd besparen en brengen naar de dichtsbijzijnde plek van waar wij een boot moeten pakken om bij de volgende plek aan te komen. Super chil dus, anders zouden we ook nog zondag bezig zijn om daar te komen. We hebben met z'n drieën gegeten, Gideon heeft een citroenthee genomen. Op naar morgen...