Ole, Mole!!!
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Gideon en Anki
08 November 2005 | Ghana, Tamale
Zaterdag 5 november:
Zaterdag waren we op tijd wakker en zijn we gelijk naar het busstation gegaan om kaartjes voor de Mole-bus te kopen. Hierna hebben we geontbeten, en gewacht. We moesten ons om 13:30 bij de bus melden, maar dit was dus niet nodig. Ondertussen het wachten moest Anki naar de wc, dus ze heeft betaald voor het stationstoilet, nou zo iets vies heeft zij nog nooit gezien. Allemaal Franse sta-tioletten in een rijtje met de een nog meer schijt als de ander, en het zag er zwart van de vliegen: dit is de vieste wc-ervaring!!!!
De bus kwam om kwart over twee aanzetten, en voordat alle Ghaneese alles op orde hebben duurde het een halfuur eer dat we vertrokken. Maar goed we waren op weg. wel een hele drukke bus, mensen over en weer die zich met elkaar bemoeien. En er was een doofstom oud mannetje, die zich echt werkelijk overal mee bemoeide, vaak wel op een grappige manier. De busreis vorderde en we kwamen steeds meer in het Afrika-landschap, steeds kleinere dorpjes met kleihuisjes zoals op tv. Maar ook in de bus werd het steeds drukker, er was schijnbaar een feest in Mole-village en daar ging alle jeugd heen, zij zorgden voor aardig wat irritatie aan onze kant.
Aangekomen bij de ingangspoort van Mole, de bewaker is de eerste die onze schoolpasjes / verzekeringspasjes niet geloofden: dus geen studentenkorting. Ingecheckt en wel, het welkomscomitee waren wrattenzwijnen, hebben we zitten eten met Wilma een NL-dame die net aan haar rondreis in Ghana is begonnen. Daarna heerlijk geslapen.
Zondag 6 november:
Toen we wakker werden konden we pas zien wat het uitzicht was en dit was adembenemend: zo ver als we kijken konden alleen maar groen.
Hier hebben we dan ook even van zitten genieten! Het hotel met alles erop en eraan kijkt uit over een vallei, met uitkijkplatform. Daar hebben we na het ontbijt gezeten en we werden beloont met een olifant die zich in het tweede waterhole ging wassen, was wel ver weg om te zien, maar het is toch een olifant!!!! Ook zijn de bavianen bij het hotel langs geweest, ze zijn erg brutaal en arogant. Zelfs spullen meenemen en als het niks is, dan laten ze het gewoon vallen.
We deden mee aan de afternoon-walk, jaja zelf in de natuur wandelen. We zijn toen naar het tweede waterhole gelopen en ja hoor, daar stond hij dan: een olifant die zich aan het vermaken was met het was en de modder op ongeveer 10 meter afstand!!!! Waarschijnlijk hebben we veel te veel foto's en te lang gefilmd, maar ja beter te veel dan te weinig!! We hebben daar zeker een kwartier gestaan: erg indrukwekkend.
Verder hebben we tijdens deze walk nog bushbucks, waterbucks, kobs, wartocks, green monkeys en de elephant gezien (alles in het Engels, Nl-namen zijn even moeilijk). Het was een erg leuke wandeling.
's Avonds lekker buiten gezeten en aan de praat geraakt met een NL-jongen die voor zijn fysio-stage hier was, nu met zijn ouders in Mole, was erg gezellig.
Maandag 7 november:
Om 6:15 op, want om 7:00 begon de morning-walk. Dezelfde gids, andere route. in de ochtenddauw zijn we begonnen, heel veel kobs gezien en aapjes. Tot we op een olifantenspoor kwamen, en werd het spannend! Naar het water gelopen en daar was niks, nou ja, we hebben ons best gedaan. Tot we een andere gids tegenkwamen en die zei dat er een olifant onderweg was: dus toch nog een olifant deze morgen. het was er geen een, maar het waren er drie! Van best dichtbij zien langslopen: GEWELDIG. Toen een kleine paniek zaaing, want er kwam er nog een aan, en wij stonden tussen hem en de anderen in. Dus iedereen aan de kant, vier olifanten!!!! Eentje ging zich wassen en dat was wederom leuk om te zien! Dus een geweldige wandeling, alleen al de natuur, geuren en het idee dat de beesten daar vrij zijn! Vermoeiend, we hadden een hoog tempo en de zon begon aardig zijn best te doen, maar alle moeite waard.
's Middags besloten om niet meer mee te gaan met de afternoon-walk, want we hadden al veel gezien (alle Ghanezen zeiden dat we geluk hadden). maar ook zonder wandeling hebben we van de olifanten kunnen genieten, er waren er nog steeds vier die erg actief waren in het gebied dat we konden zien. Tot zelfs vijf olifanten naar het eerste waterhole kwamen en vier daarvan met elkaar gingen spelen in het water, echt super!!!
's Avonds genoten van een mooie zonsondergang, lekker gegeten en we ilden op tijd naar bed: dit is niet gelukt. Want we wilden betalen, en dat was nog best moeilijk voor de receptie-dame, we hebben ruim een uur in de receptie gestaan en uiteindelijk ook nog meer moeten betalen dan ze in eerste instantie had uitgerekend, want ze had een reken fout gemaakt.
Dinsdag 8 november:
Om 3:45 opgestaan, want de bus terug naar Tamale vertrok om 4:30, erg vroeg dus. Ook deze keer veel Ghanezen in de bus en die zijn al veel te wakker in de vroege ochtend. De zon op zien komen, ook erg de moeite waard. Toen werden we opgeschrikt door een hels kabaal: we hadden een klapband!!!! We reden best hard, maar we hadden een goede chauffeur en die heeft de bus zonder moeite rustig aan de kant gezet. Iedereen de bus uit, en een stank dat daar van afkwam, nie te harden! Nou ja dat werd verwisselen, krik eronder, wiel eraf, geen reservewiel! Binnen een halfuurtje kwam er een andere bus, dus iedereen dacht dat die ons verder zou brengen, iedereen springt op en wil een goede plek. Ook Janneke heeft met haar leven twee stoelen verdedigd, omdat Anki buiten bleef staan om er zeker van te zijn dat de bagage mee zou gaan. Dit bleek niet nodig, de andere bus had namelijk een reservewiel bij zich en die werd er in no-time op gezet. Iedereen zat verdeeld in de twee bussen die naar Tamale reden. Dus was best spannend op deze morgen. In Tamale hebben we net voor een slaapplaats gezorgd en gegeten. We gaan deze middag hier besteden!
Zaterdag waren we op tijd wakker en zijn we gelijk naar het busstation gegaan om kaartjes voor de Mole-bus te kopen. Hierna hebben we geontbeten, en gewacht. We moesten ons om 13:30 bij de bus melden, maar dit was dus niet nodig. Ondertussen het wachten moest Anki naar de wc, dus ze heeft betaald voor het stationstoilet, nou zo iets vies heeft zij nog nooit gezien. Allemaal Franse sta-tioletten in een rijtje met de een nog meer schijt als de ander, en het zag er zwart van de vliegen: dit is de vieste wc-ervaring!!!!
De bus kwam om kwart over twee aanzetten, en voordat alle Ghaneese alles op orde hebben duurde het een halfuur eer dat we vertrokken. Maar goed we waren op weg. wel een hele drukke bus, mensen over en weer die zich met elkaar bemoeien. En er was een doofstom oud mannetje, die zich echt werkelijk overal mee bemoeide, vaak wel op een grappige manier. De busreis vorderde en we kwamen steeds meer in het Afrika-landschap, steeds kleinere dorpjes met kleihuisjes zoals op tv. Maar ook in de bus werd het steeds drukker, er was schijnbaar een feest in Mole-village en daar ging alle jeugd heen, zij zorgden voor aardig wat irritatie aan onze kant.
Aangekomen bij de ingangspoort van Mole, de bewaker is de eerste die onze schoolpasjes / verzekeringspasjes niet geloofden: dus geen studentenkorting. Ingecheckt en wel, het welkomscomitee waren wrattenzwijnen, hebben we zitten eten met Wilma een NL-dame die net aan haar rondreis in Ghana is begonnen. Daarna heerlijk geslapen.
Zondag 6 november:
Toen we wakker werden konden we pas zien wat het uitzicht was en dit was adembenemend: zo ver als we kijken konden alleen maar groen.
Hier hebben we dan ook even van zitten genieten! Het hotel met alles erop en eraan kijkt uit over een vallei, met uitkijkplatform. Daar hebben we na het ontbijt gezeten en we werden beloont met een olifant die zich in het tweede waterhole ging wassen, was wel ver weg om te zien, maar het is toch een olifant!!!! Ook zijn de bavianen bij het hotel langs geweest, ze zijn erg brutaal en arogant. Zelfs spullen meenemen en als het niks is, dan laten ze het gewoon vallen.
We deden mee aan de afternoon-walk, jaja zelf in de natuur wandelen. We zijn toen naar het tweede waterhole gelopen en ja hoor, daar stond hij dan: een olifant die zich aan het vermaken was met het was en de modder op ongeveer 10 meter afstand!!!! Waarschijnlijk hebben we veel te veel foto's en te lang gefilmd, maar ja beter te veel dan te weinig!! We hebben daar zeker een kwartier gestaan: erg indrukwekkend.
Verder hebben we tijdens deze walk nog bushbucks, waterbucks, kobs, wartocks, green monkeys en de elephant gezien (alles in het Engels, Nl-namen zijn even moeilijk). Het was een erg leuke wandeling.
's Avonds lekker buiten gezeten en aan de praat geraakt met een NL-jongen die voor zijn fysio-stage hier was, nu met zijn ouders in Mole, was erg gezellig.
Maandag 7 november:
Om 6:15 op, want om 7:00 begon de morning-walk. Dezelfde gids, andere route. in de ochtenddauw zijn we begonnen, heel veel kobs gezien en aapjes. Tot we op een olifantenspoor kwamen, en werd het spannend! Naar het water gelopen en daar was niks, nou ja, we hebben ons best gedaan. Tot we een andere gids tegenkwamen en die zei dat er een olifant onderweg was: dus toch nog een olifant deze morgen. het was er geen een, maar het waren er drie! Van best dichtbij zien langslopen: GEWELDIG. Toen een kleine paniek zaaing, want er kwam er nog een aan, en wij stonden tussen hem en de anderen in. Dus iedereen aan de kant, vier olifanten!!!! Eentje ging zich wassen en dat was wederom leuk om te zien! Dus een geweldige wandeling, alleen al de natuur, geuren en het idee dat de beesten daar vrij zijn! Vermoeiend, we hadden een hoog tempo en de zon begon aardig zijn best te doen, maar alle moeite waard.
's Middags besloten om niet meer mee te gaan met de afternoon-walk, want we hadden al veel gezien (alle Ghanezen zeiden dat we geluk hadden). maar ook zonder wandeling hebben we van de olifanten kunnen genieten, er waren er nog steeds vier die erg actief waren in het gebied dat we konden zien. Tot zelfs vijf olifanten naar het eerste waterhole kwamen en vier daarvan met elkaar gingen spelen in het water, echt super!!!
's Avonds genoten van een mooie zonsondergang, lekker gegeten en we ilden op tijd naar bed: dit is niet gelukt. Want we wilden betalen, en dat was nog best moeilijk voor de receptie-dame, we hebben ruim een uur in de receptie gestaan en uiteindelijk ook nog meer moeten betalen dan ze in eerste instantie had uitgerekend, want ze had een reken fout gemaakt.
Dinsdag 8 november:
Om 3:45 opgestaan, want de bus terug naar Tamale vertrok om 4:30, erg vroeg dus. Ook deze keer veel Ghanezen in de bus en die zijn al veel te wakker in de vroege ochtend. De zon op zien komen, ook erg de moeite waard. Toen werden we opgeschrikt door een hels kabaal: we hadden een klapband!!!! We reden best hard, maar we hadden een goede chauffeur en die heeft de bus zonder moeite rustig aan de kant gezet. Iedereen de bus uit, en een stank dat daar van afkwam, nie te harden! Nou ja dat werd verwisselen, krik eronder, wiel eraf, geen reservewiel! Binnen een halfuurtje kwam er een andere bus, dus iedereen dacht dat die ons verder zou brengen, iedereen springt op en wil een goede plek. Ook Janneke heeft met haar leven twee stoelen verdedigd, omdat Anki buiten bleef staan om er zeker van te zijn dat de bagage mee zou gaan. Dit bleek niet nodig, de andere bus had namelijk een reservewiel bij zich en die werd er in no-time op gezet. Iedereen zat verdeeld in de twee bussen die naar Tamale reden. Dus was best spannend op deze morgen. In Tamale hebben we net voor een slaapplaats gezorgd en gegeten. We gaan deze middag hier besteden!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
